Lekcja filmowa w klasie 3 TZ - "Ferdydurke" J. Skolimowskiego

18.05.2018 r. w klasie 3 TZ odbyła się lekcja filmowa - "Ferdydurke" Skolimowskiego 

Przykładem adaptacji  Skolimowskiego, będącej zaledwie luźną interpretacją "Ferdydurke" Gombrowicza, ponieważ trudno przenieść na ekrany dziwny świat tej awangardowej,  absurdalnej powieści,  w której fabuła pełni tylko rolę pretekstu wobec filozoficznych refleksji nad Formą. Gombrowicz bada sferę kontaktów międzyludzkich, posługując się tzw. słowami-kluczami: gębą, pupą, łydką, jest niedojrzałość, parobek, ciotka, profesor, jest też Forma. Kontakty międzyludzkie polegają na nieustannej deformacji tego kto staje naprzeciw i kto odwdzięcza się tym samym. Wzajemne formowanie, ustalanie swej pozycji, wpycha człowieka w określoną rolę: ucznia wobec nauczyciela i nauczyciela wobec ucznia. Nawet jeśli Forma jest zniewoleniem, jej brak okazałby się tragedią, groźba bezformia wpycha bohaterów "Ferdydurke" do przyjmowania najbardziej groteskowych i absurdalnych min, wulgarnych gęb, infantylnych grymasów. W istocie jednak okazuje się, że świat bez Formy istnieć nie może i nie potrafi - naturalność,  pierwotność i autentyczność są największymi mitami. Józio, wcześniej 30-letni pisarz poszukujący odpowiedniej dla wyrażenia swego talentu Formy, teraz znowu mały chłopiec porwany zostaje przez profesora Pimpkę i osadzony w szkole, następnie na stancji u Młodziaków, dociera nawet na wieś, by odnaleźć upragnioną autentyczność, naturalność. Wszędzie jednak napotyka miny, gęby, przed którymi nie może uciec. Jednak samym faktem kwestionowania tego, co wydaje się w społeczeństwie oczywiste, więc naturalne - ról,  ograniczeń, oczekiwań, wymagań - obnaża on sztuczność całego systemu. Akt tworzenia Gombrowicz również potraktował ironicznie, parodiując patetyczny obraz dobywania doskonałej formy z materii niedojrzałości. On jako pisarz staje po stronie niedokształcenia, niedokończenia, nieuformowania. Odmowa wejścia w konwencjonalną literacką Formę jest widoczna w "Ferdydurke" na wielu poziomach, nie tylko tematycznym, "fabularnym" lecz też i konstrukcyjnym - powieść jest parodią wszystkich znanych konwencji epickich. Świat przedstawiony tworzy jednak mimo wszystko całość, dzięki językowi, który zespala absurdalne wydarzenia ze sobą i stanowi żywą materię "Ferdydurke". Każdy, kto przeczytał „Ferdydurke” Witolda Gombrowicza, nie powinien mieć wątpliwości, że pomysł przeniesienia tej książki na ekran jest ryzykowny. Bez języka Gombrowicza sens „Ferdydurke” nie istnieje. Oprócz tego oglądając film, a nie czytając książki można stracić wiele ciekawych, zabawnych scen: lekcję języka polskiego i łaciny, czy podglądanie Młodziaków.  W filmie też nie dostrzeżemy dokładnych obrazów groteskowych i humorystycznych, takich jak „świat malał, jakby zacieśniał się kurczył prężył się i nacierał (...). A pupa, infantylna absolutnie, przerażająco godziła z góry”. Trudno jest bowiem przenieść na ekran jednego z filarów prozy Gombrowicza jakim jest groteska. Za jej sprawą przedstawiony w książce świat zachowuje pozory porządku i sensu, a wydarzenia balansują na granicy prawdopodobieństwa. Otóż oglądając film odnosi się wrażenie, że wszystko jest tu zaledwie odrobinę udziwnione, nie zaś groteskowe. 

Agnieszka S., klasa 3 TZ

Warsztaty edukacji filmowej - plakaty do filmu "Siedem kobiet w różnym wieku" K. Kieślowskiego

18.05.2018 r. w klasie 1 LPW odbyły się kolejne warsztaty na temat plakatów filmowych. Tematem przewodnim okazał się film "Siedem kobiet w różnym wieku". Zobaczcie efekty pracy naszych kolegów!

Prelekcja Dagmary - film animowany

18.05.2018 nasza koleżanka z kl. 1 LP - Dagmara przybliżyła nam tajniki filmu animowanego. Podała wyznaczniki gatunkowe. Omówiła rodzaje filmu. Przybliżyła fabułę niektórych animacji. Brawo!

Gazetka o reżyserach i ich słynnych myślach

Zajrzyjcie do szkolnej gazetki na korytarzu  obok sali filmowej! Zapoznajcie się ze słynnymi myślami naszych polskich reżyserów! Naprawdę warto! 😄

Lekcja filmowa w kl. 3 TARM - "Józef Czechowicz" - film dokumentalny

17.05.2018 r. w klasie 3 TARM odbyła się lekcja filmowa z filmem dokumentalnym "Józef Czechowicz"

Lekcja filmowa w klasie 3 TARM - "Józef Czechowicz"

Dnia 17 maja 2018 r. oglądaliśmy film dokumentalny o życiu i twórczości Józefa Czechowicza. Dowiedzieliśmy się, jakie tematy podejmował w swej poezji oraz jakie cechy awangardowej poetyki odnajdziemy w jego utworach. Dodatkowo materiał był ilustrowany fragmentami muzycznymi w wykonaniu Marka Grechuty i zespołu Anawa, co pozwoliło każdemu z nas zapoznać się rolą muzyki w filmach. Życiorys Czechowicza przybliżyli, m. in.: prof. Jacek Trznadel, prof. Wiesław Paweł Szymański oraz  prof. Tadeusz Kłak. Dzięki nim dowiedzieliśmy się, że poeta urodził się w 1903 roku w Lublinie w niezamożnej rodzinie, trapionej przez pasmo nieszczęść. Pierwszy dom poety, w którym się urodził i mieszkał wraz z rodzicami oraz dwójką rodzeństwa – starszym bratem Stanisławem i z siostrą Katarzyną – znajdował się w Śródmieściu, przy ulicy Kapucyńskiej. Czechowicz ukończył w Lublinie rosyjską szkołę elementarną, następnie zaś siedmioklasową Szkołę Miejską. Wybrał zawód nauczyciela; był absolwentem Lubelskiego Seminarium Nauczycielskiego oraz Wyższego Kursu Nauczycielskiego w Lublinie (1924–1925), ukończył także Instytut Pedagogiki Specjalnej w Warszawie.Praca w zawodzie nauczyciela była dla Józefa wyzwaniem i pasją, czymś co dawało mu ogromną satysfakcję. O jego zaangażowaniu w działalność na rzecz dzieci świadczy fakt, że współredagował pisma „Płomyk” i pisał wiersze dla najmłodszej części społeczeństwa, mimo to najwięcej osiągnął pracując w redakcjach „Pion”. Debiut literacki poety przypadł na rok 1923, właśnie na łamach „Reflektora”, natomiast pierwszy tomik poezji„Kamień” ukazał się w roku 1927. Później Czechowicz publikował już systematycznie, m.in. tomy wierszy „Dzień jak co dzień” (1930) i„Ballada z tamtej strony”(1932). We wrześniu 1933 roku Czechowicz opuścił rodzinny Lublin i przeniósł się do Warszawy i tam współredagował pisma „Płomyk” i „Płomyczek”, a także pisał wiersze dla najmłodszej części społeczeństwa. Mimo to najwięcej osiągnął pracując w redakcjach „Pion” i „Reflektor”. Na początku wojny powrócił do rodzinnego miasta. 9 września 1939, przebywając w zakładzie fryzjerskim, zginął podczas bombardowania,w okolicznościach łudząco przypominających śmierć podmiotu lirycznego w wierszu „Żal”, a jak podają źródła zidentyfikowany został po słowniku podpisanym jego nazwiskiem. Ku czci polskiego poety, na miejscu jego śmierci, wybudowano pomnik upamiętniający jego podobiznę.Pamiętamy jednak, że poeta, jak każdy człowiek, miał nie tylko życie publiczne, pełne sukcesów i debiutów, ale także prywatne przepełnione upadkami i strachem. Czechowicz nie miał łatwego dzieciństwa, ani też młodości. Bał się chodzić na grób ojca, gdyż to wywoływało w nim lęk przed kresem życia. Krążą plotki o jego rzekomej próbie samobójczej wywołanej nieszczęśliwą miłością. Pomimo że lubelski fotograf był dość towarzyską osobą, miewał ciche dni, i odcinał się nawet od Czesława Miłosza, z którym był dość mocno związany.Przechodził kryzys związany ze skandalem, wywołany spekulacjami o rzekomej homoseksualności, na co dowodem miał był utwór „Hildur, Baldur i czas”. Żył ciągłym strachem i obawą przed chorobami psychicznymi, które występowały w jego rodzinie. Poeta cierpiał na rozdwojenie jaźni, a rozszczepiona psychika sprawiała, że miał różne osobowości. Mężczyzna miewał widzenia i różne obsesje, co wpływało na jego poezje, w której pojawiał się oniryzm i wizyjność. Odczuwał stałą wszechobecność śmierci, która wydawała mu się nieodpartą oczywistością. Niewątpliwie twórczość Józefa Czechowicza miała w sobie coś proroczego, gdyż zginął w miejscu swojej pierwszej wizji. Dwoistość widzenia świata stanowi integralną właściwość jego poezji, dlatego też zawiera tam arkadyjską wizję świata, która przeradza się w katastrofizm. Dualizm poezji Czechowicza widoczny jest w każdym jego utworze, wyraźne widać też trzy mity: arkadyjski, śmierci i katastrofy, które wytyczają plan jego świata wyobraźni.Wiersze Czechowicza są powrotem do postaci mitu, a słowa tj. magia, zaklęcie utożsamiają się z rzeczą i działaniem. Główną cechą poezji Czechowicza jest jej muzyczność, która różniła go ona od innych poetów awangardowych. W warstwie formalnej jego poezja cechuje się uproszczoną i rozluźnioną składnią, całkowitą rezygnacją z interpunkcji i dużych liter, pomimo to utwory Czechowicza są na swój sposób wyjątkowe, a co najważniejsze mają charakter ponad czasowy. Cała klasa była zaintrygowana filmem biograficznym o lubelskim poecie, a także wieloma aspektami z jego życia i twórczości, o których dyskutowaliśmy. Ekranizacja przypadła każdemu z nas do gustu i sprawiła, że na długo zapamiętamy historię Józefa Czechowicza.

Agata B., klasa 3 TA

Zawody strzeleckie

W naszej szkole 16.05.2018 r. odbyły się zawody strzeleckie. Braliśmy w nich udział. Wejdźcie na poniższy link i zobaczcie! Dokumentacja fotograficzna jest :)

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.1331155857016832.1073742213.370864023046025&type=3

Aleja Dębów Niepodległości

60 dębów na Stulecie Niepodległości Polski - Aleja Dębów Niepodległości w 100. rocznicę jej odzyskania w Zamościu

15.05.2018 r. nasze  koleżanki z klasy technika architektury krajobrazu wraz z dyrektorem szkoły - A. Turzynieckim, p. O. Gontarz i p. M. Poździk wzięli udział w szczytnej patriotycznej inicjatywie sadzenia dębów na Stulecie Niepodległości Polski. W uroczystości brali udział, m. in.: władze miasta wraz z prezydentem Miasta Zamość p. Andrzejem Wnukiem, przedstawiciele placówek oświatowych: przedszkoli, szkół podstawowych i gimnazjalnych, szkół ponadgimnazjalnych oraz innych podmiotów z zamojskiej oświaty, służby mundurowe. Wśród uczestników znalazł się także piosenkarz Rafał Brzozowski. Cieszymy się, że reprezentanci naszej szkoły byli uczestnikami wspaniałej akcji! Brawo!

LINK DO MEDIÓW ZAMOJSKICH:

http://zyciezamoscia.pl/reportaze/zasadzono-deby-na-stulecie-niepodleglosci-polski/

Link do strony architektury krajobrazu:

https://www.facebook.com/ZSPInternat/photos/a.1330647027067715.1073742212.370864023046025/1330647063734378/?type=3&theater